جراحی لازک (Laser-Assisted Sub-Epithelial Keratectomy) یکی از روشهای پیشرفته اصلاح عیوب انکساری چشم مانند نزدیکبینی، دوربینی، و آستیگماتیسم است. این روش، با استفاده از لیزر اگزایمر، سطح قرنیه را بازسازی میکند تا بینایی بهبود یابد. لازک بهویژه برای بیمارانی با قرنیه نازک یا افرادی که در معرض خطر ضربه به چشم هستند، گزینهای مناسب است. با این حال، فرآیند بهبودی پس از لازک نیازمند رعایت مراقبتهای خاص است، و یکی از سؤالات رایج بیماران این است: چه زمانی میتوانم رانندگی کنم؟ رانندگی پس از جراحی لازک به عوامل متعددی از جمله سرعت بهبود بینایی، حساسیت به نور، و توانایی دید در شرایط مختلف (مانند شب یا مه) بستگی دارد.
لازک چیست؟
لازک یک روش جراحی انکساری است که با استفاده از لیزر اگزایمر، لایهای نازک از اپیتلیوم قرنیه (لایه سطحی) را برداشته و استرومای زیرین را بازسازی میکند. برخلاف لیزیک که فلپ قرنیهای ایجاد میکند، در لازک اپیتلیوم با محلول الکلی شل شده و پس از لیزر، دوباره روی قرنیه قرار میگیرد. این روش خطر عوارض فلپ را کاهش میدهد و برای بیمارانی با قرنیه نازک مناسب است.
چرا رانندگی پس از لازک چالشبرانگیز است؟
جراحی لازک میتواند بهطور موقت باعث تاری دید، حساسیت به نور (فوتوفوبی)، و نوسانات بینایی شود. این علائم بر توانایی رانندگی، بهویژه در شب یا شرایط کمنور، تأثیر میگذارند. این موضوع ممکن است چند هفته طول بکشد.
فرآیند بهبودی پس از لازک
دوره بهبودی اولیه (روزهای ۱-۵)
علائم: درد خفیف تا متوسط، سوزش، اشکریزش، و حساسیت به نور. تاری دید شایع است.
مراقبتها: استفاده از قطرههای آنتیبیوتیک و استروئید، حفظ لنز تماسی، و اجتناب از مالش چشم.
بینایی: بینایی ممکن است ناپایدار باشد و برای خواندن یا رانندگی کافی نباشد.
بهبودی میانمدت (۱ تا ۴ هفته)
علائم: کاهش درد و حساسیت به نور. بهبود تدریجی وضوح بینایی.
مراقبتها: ادامه قطرهها طبق دستور، محافظت از چشم در برابر UV با عینک آفتابی.
بینایی: بسیاری از بیماران به حدت بینایی ۲۰/۴۰ یا بهتر میرسند، اما نوسانات ممکن است ادامه داشته باشد.
بهبودی طولانیمدت (۱ تا ۶ ماه)
علائم: تثبیت بینایی، کاهش هاله و خیرگی در شب.
مراقبتها: معاینات دورهای برای بررسی عیوب انکساری باقیمانده.
بینایی: اکثر بیماران به حدت بینایی ۲۰/۲۰ یا نزدیک به آن میرسند.
زمان مناسب برای رانندگی پس از لازک
رانندگی پس از لازک نیازمند حدت بینایی کافی (معمولاً ۲۰/۴۰ یا بهتر، طبق استانداردهای رانندگی در اکثر کشورها)، توانایی دید در شرایط مختلف، و فقدان علائمی مانند خیرگی یا هاله است. عوامل کلیدی عبارتند از:
حدت بینایی
توانایی خواندن پلاک خودرو از فاصله ۲۰ متری.
دید محیطی
عدم محدودیت در میدان بینایی.
حساسیت به نور
کاهش فوتوفوبی برای رانندگی در روز یا شب.
هفته اول
اکثر بیماران به دلیل تاری دید و حساسیت به نور نمیتوانند رانندگی کنند. لنز تماسی محافظ و قطرهها نیز محدودیت ایجاد میکنند.
هفته دوم
برخی بیماران با بهبود بینایی (۲۰/۴۰ یا بهتر) و تأیید چشمپزشک میتوانند رانندگی در روز انجام دهند.
هفته ۴ و بعد
با تثبیت بینایی، اکثر بیماران میتوانند رانندگی کامل (شامل شب) را از سر بگیرند، مشروط به معاینه چشمپزشکی. رانندگی در شب یا شرایط آبوهوایی نامناسب (باران، مه) نیازمند بینایی بهتری است.
عوامل مؤثر بر بازگشت به رانندگی
- شدت عیب انکساری اولیه: بیماران با نزدیکبینی شدید ممکن است به زمان بیشتری برای تثبیت بینایی نیاز داشته باشند. آستیگماتیسم بالا میتواند خیرگی و هاله را طولانیتر کند.
- سن: بیماران جوانتر معمولاً سریعتر بهبود مییابند.
- بیماریهای همراه: دیابت یا خشکی چشم میتواند بهبودی را کند کند.
- داروها: استروئیدهای چشمی ممکن است بر وضوح بینایی تأثیر بگذارند.
توصیههای عملی برای رانندگی پس از لازک
- مراقبتهای چشمی: استفاده منظم از قطرههای تجویزشده برای پیشگیری از عفونت و تسریع بهبودی.
- اجتناب از رانندگی تا تأیید چشمپزشک.
- استفاده از عینک آفتابی با محافظ UV در روز.
- بازگشت تدریجی: شروع با رانندگی کوتاه در روز و در مسیرهای آشنا.
- اجتناب از رانندگی در شب تا کاهش کامل خیرگی و هاله
نتیجهگیری
جراحی لازک راهی مؤثر برای اصلاح عیوب انکساری و بهبود کیفیت زندگی است، اما بازگشت به فعالیتهایی مانند رانندگی نیازمند صبر و رعایت مراقبتهای پس از جراحی است. زمان مناسب برای رانندگی معمولاً از هفته دوم به بعد، پس از تأیید چشمپزشک و دستیابی به حدت بینایی کافی (۴۰/۲۰ یا بهتر)، است. معاینات منظم، استفاده از قطرهها، و محافظت از چشمها کلید موفقیت هستند.
ثبت ديدگاه